|
|
تسبيح
| عيد است و آخر گل و ياران در انتظار
|
|
| |
ساقي بروي شاه ببين ماه و مي بيار
|
| دل برگرفته بودم از ايام گل ولي
|
|
| |
كاري نكرد همت پاكان روزه دار
|
| دل در جهان مبند و بمستي سئوال كن
|
|
| |
از فيض جام و قصة جمشيد كامكار
|
| جز نقد جان بدست ندارم شراب كو
|
|
| |
كان نيز بر كرشمة ساقي كنم نثار
|
| خوش دولتيست خرم وخوش خسروي كريم
|
|
| |
يارب ز چشم زخم زمانش نگاهدار
|
| مي خور به شعر بنده كه زيبي دگر دهد
|
|
| |
جام مرصع تو بدين در شاهوار
|
| گر فوت شد سحور چه نقصان صبوح هست
|
|
| |
از مي كنند روزه گشا طالبان يار
|
| زآنجا كه پرده پوشي عفو كريم تست
|
|
| |
بر قلب ماببخش كه نقديست كم عيار
|
| ترسم كه روز حش عنان در عنان رود
|
|
| |
تسبيح شيخ و خرقةرند شراب خوار
|
| حافظ چو رفت روزه و گل نيز ميرود
|
|
| |
ناچار باده نوش كه از دست رفت كار
|
از همه جا و همه كس نااميد شده اي ،حتي همت بلندت نيز كارساز نشد. حسودان و رقيبان باعث افتادن كارهاي تو شده اند ولي خداوند حقشان را مي پردازد و از گناهانت مي گذرد و آنچه را مي خواهي به تومي بخشد. شماره فال : 206
|
|
